Kościół filialny został‚ wzniesiony na początku XX wieku. Własność ewangelikanów do 1945 roku. Poświęcony w 1945 roku w imieniu biskupa chełmińskiego przez księdza dziekana Józefa Kowalskiego. Ze względu na powierzchnię większą od kościoła parafialnego odbywają się tu rekolekcje, misje Święte oraz inne uroczystości. Kościół‚ neogotycki, murowany z cegły, na kamiennym cokole (wysokim od frontu i przy kuchcie wschodniej, niższy na pozostałych ścianach). Korpus wzniesiony na planie prostokąta, z kwadratową wieżą od wschodu zwieńczoną od strony wschodniej i zachodniej deskowaniem. Prezbiterium od strony zachodniej. Dachy nad korpusem i prezbiterium osobne, dwuspadowe, kryte dachówką karpiówką ułożoną w koronkę. Dach wieży namiotowy, kryty analogiczną dachówką. Wnętrze kościoła z odkrytą więźbą dachową. Wyposażenie wnętrza z końca XIX wieku. Dzwon kościelny z XIX wieku. Organy o zewnętrznej oprawie neogotyckiej i współczesnym jej wyposażeniu (koniec XIX wieku) zbudowane przez firmę Orgelbauanstalt A. Terletzki, Inh. Ed. Wittek, Elbing (Elbląg); instrument: traktura pneumatyczna, wiatrownice pneumatyczno- stożkowe, 8 rejestrów, 1 manuał + pedał‚, miech fałdowy.

 

Źródło: Diecezja Toruńska. Historia i teraźniejszość. Tom 18, Zespół redakcyjny ks. Stanisław Kordasz, Toruń 1994

 

Obiekty ufundowane przez ewangelików jako element wyposażenia kościoła w Ryńsku, który należał administracyjnie do parafii protestanckiej w Wąbrzeźnie. Po 1945 roku kościół przejęty przez Kościół rzymsko-katolicki.

 

Misa chrzcielna
Metalowa misa chrzcielna umieszczona w kielichu kamiennej, piaskowcowej chrzcielnicy, w formie talerza z szerokim kołnierzem. W lustrze misy ryta Gołębica Ducha Świętego w promienistej glorii. Na kołnierzu misy słabo widoczny ryty gotycką majuskułą napis: "Lassett die Kindlein in mir kommen und wehren ihnen nicht, den slocher ist das Reich Gottes". (Mt, 19,14 Pozwólcie Dziatkom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, ich jest bowiem Królestwo Boga)".

 

 

 

 

 

 

Ławki
styl neogotyk, z przełomu XIX i XX wieku
Ławki kościelne ustawione w dwóch rzędach, o gładkich ramowo-płycinowych parapetach. Poliki w formie desek, których górna krawędź wycięta została w kształt czwórliścia. W polu czwórliścia wstęga ujęta kwiatami, na tle której namalowano tarczę z numerem ławki i numerami określającymi ilość miejsc siedzących.

 

 

 

 

 

Zespół witraży - prezbiterium
częściowo przekształcony, styl neogotyk, z przełomu XIX i XX wieku
Zespół trzech witraży wypełniających trzy ostrołukowe okna, z których środkowe jest wyższe i szersze od dwóch bocznych.
Każdy z witraży skomponowany w oparciu o podział na część ramy i płyciny. Ramy zdobią kwiatowe rozetki, które wraz z liśćmi wpisanymi w prostokątne odcinki tworzą jedną taśmę. Ramę witraża środkowego zdobią dodatkowo liście winorośli. Płyciny witraża dekorują płaskie, żółte taśmy łamiące się pod kątem ostrym i rozwartym. Przeplatają się one ze stylizowaną liściastą wicią. W miejscach przecięcia się taśm wpisano czwórliście w okrągłych polach (witraż środkowy) i prostokątne pola z liśćmi (witraże boczne).
Dolna część witraża środkowego wtórna. Wypełnia ją żółty krzyż, stylizowany kielich (po prawej stronie krzyża) i kłosy (po lewej stronie krzyża).

 

 

 

 

 

Empory
styl neogotyk, z przełomu XIX i XX wieku
Empory rozpięte wzdłuż południowej i północnej ściany, wsparte na ceglanych filarach. Każda z empor zbudowana z belkowania, na którym ułożone deskowanie podłogi. Parapet na cokole, zwieńczony frezem ząbkowym.
Parapet zdobiony prostokątnymi płyciami rozdzielonymi wąskimi listwami. W polu każdej z płycin prostokątne pole zwieńczone trójliściem. Pola wypełnione naprzemiennie zieloną polichromią lub stylizowaną wicią roślinną.

 

 

 

Empora organowa
styl neogotyk, z przełomu XIX i XX wieku
Empora organowa wsparta na dwóch słupach o kwadratowym przekroju, dźwigających belkowanie, na którym ułożona jest podłoga empory.
Lico tworzy parapet na cokole, zwieńczony gzymsem składającym się z profilowanych listew i fryzu ząbkowego. Część środkowa parapetów wypełniona rzędem ostrołukowych arkad, pomiędzy którymi, na wysokości łuków niewielkie, okrągłe płyciny, w środku których umieszczono rozetki o różnych kształtach (gwiazd, wieloboków, kwadratu). W polach arkad stylizowane wici roślinne o cienkich łodyżkach i smukłych listkach.
Na emporze neogotycki prospekt organowy.

 

 

 

 

 

Prospekt organowy
styl neogotyk, z przełomu XIX i XX wieku
Organy zbudowała słynna na Pomorzu firma organmistrzowska A. Terletzki Inh. Ed. Wittek z Elbląga.
Neogotycki prospekt organowy ustawiony na emporze zachodniej. W formie dwóch prostopadłościennych skrzyń (wież) rozdzielonych płaszczyzną piszczałkową, na wysokim cokole, zwieńczonych ażurowymi, trójkątnymi szczytami.
Płaszczyzna piszczałkowa zwieńczona ażurową balustradą. Lico każdej ze skrzyń wypełnia płaszczyzna piszczałkowa, z piszczałkami o otworach labialnych w układzie wklęsłego łuku odcinkowego.
Cokół zdobiony prostokątnymi płycinami. Krawędzie wież dekorowane półkolumienkami. Szczyty ujęte u podstawy, po zewnętrznej stronie smukłymi pinaklami. Każdy ze szczytów ażurowy, zwieńczony niewielkim, trójkątnym polem, w które wpisano czwórliść.
Płaszczyzna piszczałkowa pomiędzy wieżami wypełniona w partii lica piszczałkami o otworach labialnych ułożonych z poziomą linię. Wieńczy ją ażurowa balustrada utworzona z kolumienek na cokole, wspierających arkadowanie w formie łuków ostrych, w które wpisano trójliście.

 

Źródło:
KZSP, T. XI, z. 19, pow. wąbrzeski, W-wa 1967, s. 35-37
Diecezja Toruńska. Historia i Teraźniejszość. T. 18, Toruń 1994, s. 60